Your browser is not supported for the Live Clock Timer, please visit the Support Center for support.

Σύλλογος Παλαιοπυργιωτών Αττικής

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΛΑΙΟΠΥΡΓΙΩΤΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ

( Γράφει ο Ευάγγελος Φίλης )

Οι Παλαιοπυργιώτες, ακολουθώντας το ρεύμα της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης διεσπάρησαν σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Από τις μεγάλες πόλεις του εσωτερικού μέχρι την Αμερική, την Αυστραλία, τον Καναδά και τα γερμανικά εργοστάσια.
Στους νέους τόπους εγκατάστασής τους, στις νέες τους πατρίδες, οι συμπατριώτες μας ποτέ δεν ξέχασαν την ιδιαίτερη πατρίδα τους.

Δημιούργησαν Συλλόγους Παλαιοπυργιωτών για τη σύσφιξη των μεταξύ τους σχέσεων, την αλληλεγγύη και συμπαράσταση στους αναξιοπαθούντες.

Στην Αθήνα δημιουργήθηκε, το 1947,  ο Σύλλογος των εν Αθήναις και Πειραιεί Παλαιοπυργιωτών, ένας από τους αρχαιότερους Αρκαδικούς συλλόγους της Αττικής.
Για τις προπαρασκευαστικές ενέργειες της ίδρυσης του Συλλόγου ο Ανδρέας Κουτσουράκης, εκ των ιδρυτικών μελών του Συλλόγου, αναφέρει τα εξής σε σχετικό σημείωμά του « Τον Αύγουστο του 1946 είχαμε πάει στο χωριό μας Παλαιόπυργος Αρκαδίας ( Μποντιά ) πολλοί πατριώτες για διακοπές. Τότε κανονίζαμε όλοι μεταξύ μας ( Δημόσιοι υπάλληλοι, υπάλληλοι τραπεζών, επιχειρηματίες, έμποροι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, συνταξιούχοι ) να πηγαίνουμε για διακοπές τον Αυγουστο λόγω των πανυγηριών και ιδιαίτερα του πανηγυριού του Αγ. Ιωάννου που εορτάζει το χωριό μας.

Μια Κυριακή μετά την λειτουργία στην εκκλησία της Παναγίας της Θεοτόκου, πήγαμε στο καφενείο του μπάρμπα Παναγιώτη Καραντζά να πάρουμε τον καφέ μας και να μας ειπεί ο μπάρμπα Παναγιώτης κανένα ανέκδοτο και άλλα που γνώριζε από την Αμερική που είχε πάει, για να γελάσουμε λίγο και εν συνεχεία να συζητήσουμε για θέματα του χωριού μας που απασχολούσαν τους κατοίκους και ευρύτερα γενικά θέματα του χωριού μας.
Ήταν εκεί ο Γιάννης Αργυρόπουλος βιομήχανος πλεκτών ειδών από την Αθήνα με την γυναίκα του Στράτο, ο Σάββας Ρήγας υπάλληλος Εθνικής Τραπέζης και μετέπειτα Διευθυντής, ο Χρήστος Βλάχος δάσκαλος στον Πειραιά, ο Σπήλιος Σιόλας δάσκαλος στην Ν. Ιωνία, ο Τάσος Παπαναστασίου αξιωματικός Χωρ/κής, ο Ντίνος Παυλόπουλος έμπορος Πειραιά, ο Φώτης Παναγιωτόπουλος Ιδιωτικός υπάλληλος, ο Γιάννης Ν. Σιάννης έμπορος Αθηνών με την οικογένειά του, ο Δημήτριος Παυλόπουλος έμπορος Πειραιά, η Λέλα Σιάννη με τον σύζυγό της Αλέξανδρο Μιχαλάκη πλοίαρχο Π.Ν. , ο Τάσος Ξυνογαλάς δικηγόρος Αθηνών με την οικογένειά του, ο Γιάννης Κωνσταντόπουλος έμπορος Πειραιά, ο Χρήστος Γ. Γάτσιος και τα αδέρφια του Παναγιώτης και Κώστας, ο Γεώργιος Παναγιωτόπουλος δικηγόρος Αθηνών, ο αδερφός του Κων/νος γιατρός χειρουργός με κλινική στην Τρίπολη, ο Βασίλης Κωνσταντάκης δικηγόρος και μετέπειτα ειρηνοδίκης, ο Παναγιώτης Παπάγιωργας αξιωματικός στρατολογίας στην Τρίπολη και από τους χωριανούς ο παπα Τάσος Μπρίτσας, ο Μιχάλης Λιακόπουλος πρόεδρος της Κοινότητας, ο Ηλίας Κωτσίου γραμματέας της Κοινότητας, ο Σάββας Σιάννης πρόεδρος σχολικής εφορίας, ο Ιωάννης Τζιαβράγγος εκκλησιαστικός επίτροπος και άλλοι πατριώτες.

Μετά τα ανέκδοτα του μπάρμπα Παναγιώτη ήλθε η συζήτηση για τα θέματα του χωριού μας, τα οποία ήσαν άλλα επείγοντα και άλλα εξεταστέα χρονικώς. Ο Ηλίας Κωτσίου, γραμματέας της Κοινότητας μας είπε ότι έχει ιδρυθεί Σύλλογος Παλαιοπυργιωτών Τρίπολης και έχει αλληλογραφία με τον Σύλλογο Παλαιοπυργιωτών Σικάγου από τον οποίο ζήτησε οικονομική βοήθεια για την ανέγερση νέου Δημοτικού Σχολείου, διότι το παλαιό ήταν έτοιμο να καταρρεύσει λόγω παλαιότητας και τα νερά της βροχής στάζουν στα κεφάλια των παιδιών – μαθητών, το οποίο επιβεβαίωσε και παρευρισκόμενος εκεί δάσκαλος του σχολείου Ηλίας Κωστόπουλος. Ήταν επίσης το θέμα της εκκλησίας που έθελε επισκευή η στέγη της, και άλλα θέματα του χωριού μας ( νερό –δρόμος από διασταύρωση προς Κανδύλα μέχρι το χωριό για να πηγαίνει καθημερινά το αυτοκίνητο στο χωριό ). Μετά από συζήτηση για όλα αυτά τα θέματα αποφασίσαμε εμείς που είμαστε από Αθήνα – Πειραιά – Αττική να ιδρύσουμε ένα Σύλλογο Παλαιοπυργιωτών Αττικής για να μπορούμε καλύτερα να συντονίζουμε τις ενέργειές μας με τους άλλους Συλλόγους Παλαιοπυργιωτών για την επίλυση των ανωτέρω θεμάτων. Οι παρόντες εκεί πατριώτες από Αθήνα – Πειραιά – Αττική ανέθεσαν σε μένα να μεριμνήσω για την υλοποίηση του σκοπού της συζήτησης και να φροντίσω να γίνει μια συγκέντρωση των πατριωτών στην Αθήνα για την ίδρυση νόμιμου Συλλόγου Παλαιοπυργιωτών. Και πράγματι όταν επέστρεψα στην Αθήνα φρόντισα να καλέσω αρκετούς πατριώτες για να κάνουμε μια συγκέντρωση στο Παγκράτι στην αίθουσα του εργοστασίου πλεκτών του Ιωάννη Αργυρόπουλου την οποία ευχαρίστως μας παρεχώρησε.
Η συγκέντρωση έγινε στις 15 Φεβρουαρίου 1947 με παρόντες αρκετούς πατριώτες και αποφασίστηκε όπως ιδρυθεί Σύλλογος των εν Αθήναις – Πειραιεί και Αττική μονίμων κατοίκων Παλαιοπυργιωτών ( Μποταϊτών ), και συντάξαμε την παρακάτω ιδρυτική πράξη.

ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ (ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ)

Εν Αθήναις σήμερον την 9ην Φεβρουαρίου 1947 έτους ημέραν Δευτέραν συνελθόντες οι κάτωθι υπογεγραμμένοι κάτοικοι Αθηνών και Πειραιώς αποφάσισαν την ίδρυσιν Συλλόγου ( Σωματείου ) των εν Αθήναις και Πειραιεί μονίμων κατοίκων Παλαιοπυργιωτών ( Μποταϊτών ).
Σκοπός του Συλλόγου έσεται : α) η ηθική κυρίως και η υλική κατά το δυνατόν, ενίσχυσις των μελών του Σωματείου και παντός εκ Παλαιοπύργου καταφεύγοντος ενταύθα και έχοντος ανάγκην ηθικής ή υλικής ενισχύσεως και β) η εκτέλεσις και προαγωγή έργων κοινής ωφέλειας και εξωραϊσμού εν Παλαιοπύργω δι΄ υλικής, κατά το δυνατόν, ενισχύσεως τοιούτων έργων.
Τα της διοικήσεως, λειτουργίας και των όρων της συστάσεως του άνω σωματείου, καθορισθήσονται δια του καταστατικού, όπερ θέλει τεθεί υπό την φήφισιν της Γενικής Συνελεύσεως του Σωματείου.

Οι συνελθόντες διορίζουσιν προσωρινήν διοικούσαν επιροπήν εκ των κ.κ. 1) Αλ. Κωνσταντόπουλου, ως Προέδρου, 2) Δημ. Παυλόπουλου ως αντιπροέδρου, 3) Παύλου Κουτσουράκη ως Ταμίου και 4) Χρήστου Βλάχου ως γραμματέως, οίτινες θέλουσιν επιμεληθεί την ενέργειαν των πράξεων, δικαστικών και εξωδίκων, αίτινες απαιτούνται δια ην νόμιμον σύστασιν του Σωματείου και την δικαστική τούτου αναγνώρισιν.
Η ανωτέρω προσωρινή διοικούσα επιτροπή αναθέτει σήμερον εις τριμελή επιτροπή εκ των κ.κ. Γεωργίου Παναγιωτόπουλου, Ανδρέου Κουτσουράκη και Ιωάννου Αργυρόπουλου την επιμέλεια της συντάξεως του καταστατικού.

Τα ιδρυτικά μέλη

Γ. Παναγιωτόπουλος, Ιω. Αργυρόπουλος, Παύλος Κουτσουράκης, Χρ. Παπάγεωργας, Δημ. Π. Παυλόπουλος, Κων. Παυλόπουλος, Ιω. Παυλόπουλος, Γεωργ. Παυλόπουλος, Τρ. Κωνσταντόπουλος, Αλ. Κωνσταντόπουλος, Γεωργ. Αργυρόπουλος, Ιω. Κωνσταντόπουλος, Χαρ. Παπάγεωργας, Χρ. Γάτσιος, Χρ. Βλάχος, Δ. Κουτσουράκης, Παν. Γάτσιος, Ιω. Σιάννης, Κων. Σιάννης, Ανδ. Κουτσουράκης, Δ. Παπάγεωργας, Σοφία Αργυροπούλου, Βούλα Χήρα Κ. Αργυρόπουλου.

Εμείς που αποτελούσαμε την τριμελή επιτροπή συντάξαμε το καταστατικό το φέραμε στην Γενική Συνέλευση όπου και εγκρίθηκε παμψηφεί και στη συνέχεια αναθέσαμε στον δικήγόρο Γεώργιο Παναγιωτόπουλο ο οποίος προέβη στις αναγκαίες διαδιακαστικές ενέργειες και εγκρίθηκε από το Πρωτοδικείο Αθηνών η σύσταση του Συλλόγου.
Το συσταθέν σωματείο αναγνωρίστηκε με την υπ΄αριθμ. 6778/1947 απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο των Σωματείων με την επωνυμία « ΣΥΛΛΟΓΟς ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙς ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΕΙ ΠΑΛΑΙΟΠΥΡΓΙΩΤΩΝ » και έγινε και σχετική ανακοίνωση στην εφημερίδα « ΤΟ ΒΗΜΑ » το 1947.

Στη συνέχεια έγιναν οι πρώτες εκλογές και αναδέχθηκε το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου ως εξής:
Πρόεδρος Ιωάννης Αργυρόπουλος
Αντιπρόεδρος Δημ. Παυλόπουλος
Γεν.Γραμματέας Ανδρ. Κουτσουράκης
Ταμίας Παύλος Κουτσουράκης
Μέλος Χρ. Παπάγεωργας
Μέλος Χρ. Βλάχος
Μέλος Φωτ. Παναγιωτόπουλος

Ο Σύλλογος από της ιδρύσεώς του, με τα πενιχρά μέσα που διέθετε, προσπάθησε να βρεθεί κοντά στα προβλήματα που αντιμετώπιζαν το χωριό και οι χωριανοί.

Συνεχίζοντας ο Α. Κουτσουράκης αναφέρει στο σημείωμά του « πτώτο μέλημά μας ήταν η ιεραρχική καταγραφή των ζητημάτων που απασχολούσαν τους πατριώτες μας και γενικά οι ανάγκες του χωριού μας. Τον καιρό εκείνο ήταν η εποχή της φυγής ( της μετανάστευσης ) στο εξωτερικό ( Αμερική – Καναδάς – Βραζιλία – Αυστραλία ) και πολλοί πατριώτες μας με τις οικογένειές τους έφευγαν για τα μέρη αυτά. Όταν έφθαναν από το χωριό στην Αθήνα υπήρχε θέμα διανυκτερεύσεώς τους διότι τα περισσότερα ξενοδοχεία λόγω επίταξής τους από τις αρχές κατοχής ( Ιταλοί – Γερμανοί ) είχαν πάθει μεγάλες φθορές και δεν λειτουργούσαν, τα δε ελάχιστα που λειτουργούσαν ήσαν πανάκριβα. Γι’ αυτό ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ιωάννης Αργυρόπουλος διέθετε την μεγάλη αίθουσα του εργοστασίου του στην Καισαριανή και το βράδυ μετατρέποταν σε ξενοδοχείο με ράντζα για να κοιμηθούν τις λίγες μέρες που έμεναν στην Αθήνα, έως ότου βρουν τα μέσα ( πλοίο – αεροπλάνο ) για να ταξιδεψούν στο εξωτερικό, η δε σύζυγός του Στράτο με μεγάλη ευχαρίστηση τους έφτιαχνε φαγητό να φάνε τις μέρες αυτές. Στη συνέχεια εξατάσαμε τις ανάγκες του χωριού μας και ιδιαίτερα τη ωφέλειας για το χωριό. Μετά την εκκλησία που βοηθήσαμε για την αντικατάστση της στέγης, ήρθε το φλέγον θέμα της ανέγερσης νέου σχολείου διότι το υπάρχον σχολείο ήταν στα πρόθυρα της κατάρευσης της στέγης του με θλιβερά αποτελέσματα για τους μαθητές. Κατά ευτυχή συγκυρία τη χρονιά αυτή το καλοκαίρι ήρθε στο χωριό, έπειτα από πολλά χρόνια απουσίας στην Αμερική ο Παναγιώτης Σιάννης ο μετέπειτα μεγάλος ευεργέτης. Στη βόλτα που έκανε στο χωριό για να θυμηθεί τα παλιά πέρασε και από το παλιό σχολείο και πήγε μέσα και έψαχνε να βρεί το θρανίο που καθόταν ως μαθητής ( τότε τα θρανία ήταν πολυεδρικά 5-6 μαθητές σε κάθε θρανίο ) και πάνω στο οποίο είχε χαράξει τα στοιχεία του πατέρα του και τα αρχικά του ονόματός του, βρίσκοντας το θρανίο χάρηκε πολύ. Κάποια στιγμή κοίταξε πάνω προς το ταβάνι και είδε ένα πάτερο ( ξυλοδοκό ) να έχει σπάσει και να έχει στηλωθεί με ένα καδρόνι και τότε ο δάσκαλος του σχολείου Ηλίας Κωστόπουλος του εξήγησε ότι έχει σπάσει και υπήρχε φόβος να πέσει και να τραυματίσει τα παιδιά και πρέπει να γίνει κάτι για να αναγερθεί νέο σχολείο. Υποσχέθηκε ότι θα φροντίσει στην Αμερική μαζί με τον Σύλλογο Παλαιοπυργιωτών Σικάγου και τους εκεί πατριώτες να στείλει χρήματα για την ανέγερση νέου σχολείου.
Τότε το Υπουργείο Παιδείας είχε καταρτίσει πρόγραμμα ανέγερσης ή επισκευής σχολείων που είχαν πάθει ζημιές ή είχαν καταστραφεί από πυρκαγιές ή άλλες αιτίες από τα στρατεύματα της κατοχής ( Γερμανοί – Ιταλοί ). Εγώ κατόρθωσα και με την βοήθεια των τότε πολιτικών ( βουλευτών ) να εντάξω στο πρόγραμμα αυτό την επισκευή του σχολείου και να στείλω και τζάμια για τα κατεστραμμένα παράθυρα. Επειδή όμως είχε προγραμματισθεί η ανέγερση τριτάξιου δημοτικού σχολείου τα εγκριθέντα χρήματα από το Υπουργείο Παιδείας χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για τον σκοπό αυτό.

Απευθυνθήκαμε τότε με επιστολή του Προέδρου του Συλλόγου μας στον Παναγιώτη Σιάννη στην Αμερική και του ζητήσαμε να μας γνωρίσει αν ισχύει η υπόσχεσή του ότι θα βοηθήσει αυτός και ο Σύλλογος Παλαιοπυργιωτών Σικάγου την αναέγερση του νέου σχολείου. Και πράγματι μας απάντησε ότι κατόπιν συνεννοήσεως με την οικογένειά του αποφάσισε να διαθέσει ως πρώτη δόση το ποσό των 30.000 δολαρίων και θα ενεργήσει να βοηθήσει και ο Σύλλογος Παλαιοπυργιωτών Σικάγου. Όλα αυτά τα έθεσα υπόψη του Υπουργείου Παιδείας το οποίο συνέστησε επιτροπή από μηχανικούς του Υπουργείου, του επιθεωρητού Δημ. Σχολείων Αρκαδίας, του Προέδρου του Συλλόγου μας Ιωάννου Αργυρόπουλου και εκπροσώπου του Δωρητού Παναγιώτου Λυκούργου Σιάννη, ο οποίος κάλυψε τελικά τα 2/3 του κόστους κατασκευής του σχολείου».

Τα εγκαίνια του νέου σχολείου έγιναν στις 28.8.1960 με λαμπρή τελετή στην οποία παρευρέθηκαν πολλοί συμπατριώτες μας και οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές του Νομού.
Για μερικά χρόνια, ο Σύλλογος βρισκόταν σε αδράνεια, μέχρι το 1992,οπότε με πρωτοβουλία ορισμένων συμπατριωτών μας της νεώτερης γενιάς, συστάθηκε μία επιτροπή με σκοπό την επαναδραστηριοποίηση του Συλλόγου.

Η επιτροπή αυτή που την αποτελούσαν οι συμπατριώτες μας Γάτσιος Ιωάννης , Κεσκεμπές Ιωάννης, Κουτσουράκης Κων/νος, Λούρας Χρήστος, Σιάννης Φώτιος, Φίλης Ευάγγελος και Χρόνης Ιωάννης, προέβη στην εγγραφή νέων μελών, προκήρυξε εκλογές για ανάδειξη νέου Δ.Σ. και έθεσε ως όρο στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο την τροποποίηση του Καταστατικού ώστε να προσαρμοσθεί στα σημερινά δεδομένα.

Από τις εκλογές, που έγιναν στις 21.3.93 προέκυψε το παρακάτω Δ.Σ.

Πρόεδρος Ευάγγελος Φίλης
Αντιπρόεδρος Ιωάννης Γάτσιος
Γραμματέας Φώτης Σιάννης
Ταμίας Ιωάννης Χρόνης
Μέλη Ιωάννης Κεσκεμπές
” Κων/νος Κουτσουράκης
” Χρίστος Λούρας

Το νέο Δ.Σ. φρόντισε να εγγράψει και άλλους συμπατριώτες μας στο Σύλλογο που έφσασαν 250 τα μέλη, προώθησε τις διαδικασίες για την τροποποίηση του καταστατικού του Συλλόγου, που το κείμενό του όπως τελικά διαμορφώθηκε εγκρίθηκε με την υπ’ αρίθμ. 19519/21.6.94 απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών και έχει ως εξής:

Στα χρόνια που πέρασαν από το 1993 μέχρι σήμερα ο Σύλλογος κυκλοφόρησε δύο φορές Παλαιοπυργιώτικο ημερολόγιο με φωτογραφίες τοπικού ενδιαφέροντος, οργάνωσε πολλές χοροεσπερίδες και παιδικές εκδηλώσεις, ημέρα αιμοδοσίας, χρηματοδότησε ορισμένα έργα στο Δημοτικό Σχολείο, ενίσχυσε τις οικογένειες ορισμένων αναξιοπαθούντων συγχωριανών μας, πραγματοποίησε εκδρομές και πεζοπορίες στον Πύργο, στον Προφήτη Ηλία, στον Ορίλο και τον Αγ. Κωνσταντίνο, στο Μαίναλο και τον Λούσιο ποταμό. Δείχνοντας ιδιαίτερη ευαισθησία στη νέα γενιά καθιέρωσε και διένειμε για αρκετά χρόνια βραβεία στους αριστούχους μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τους καταγόμενους από το χωριό και προσέφερε σχολικά είδη στους μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου που μένουν στο χωριό.

Από πενταετίας εκδίδει την εφημερίδα « ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΠΥΡΓΟΥ ΑΡΚΑΔΙΑΣ », σημαντικό μέσο επικοινωνίας των απανταχού Παλαιοπυργιωτών.

Στα χρόνια που πέρασαν από το 1993 μέχρι σήμερα αρκετοί συμπατριώτες μας μετείχαν στο Δ.Σ. του Συλλόγου και προσέφεραν αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους για την ευόδωση των σκοπών αυτού.

Κλείσιμο